اندیشکده آمریکایی کوئینسی با اشاره به «خیالپردازیهای غرب برای تجزیه ایران» نوشته است:
سیاست خارجی واشینگتن تمایل خطرناکی به تجزیه کشورهایی دارد که آنها را دشمن خود میداند. اروپا نیز از زمانی که پارلمانش در سال ۲۰۲۲ روابط خود را با نهادهای رسمی ایران قطع کرد، به زمین بازی اپوزیسیون رادیکال مانند سلطنتطلبان، فرقه مجاهدین خلق و جداییطلبان قومی تبدیل شده است.
ولی ایران یک کشور چندتکه و شکننده نیست. ایران یک ملت ۹۰ میلیونیِ مملوء از حس هویت تاریخی است. در حالی که غرب تمایل دارد بر تنوع قومی ایران متمرکز شود، همیشه نیروی متحدکنندهی ملیگراییِ ایرانی را دستکم میگیرد. دههها فشار خارجی بر روی ایران از تحریمها گرفته تا عملیات مخفی و جنگ، تنها انسجام آنها را تقویت کرده است.
تصور اینکه ایران با تحریک احساسات جداییطلبانه، از هم میپاشد یا تبریز و سایر شهرهای اقوام ایرانی به دستور واشینگتن و تلآویو قیام میکنند، ریشه در جهلی عمیق دارد. غرب بهتر است به جای این خیالپردازیها، مسیر تعامل را در پیش بگیرد.
