به گزارش وفاق ملی، بررسیهای جدید نشان میدهد حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد از کودکان بهبودیافته سرطان، هیچ اطلاعاتی درباره افزایش خطر عوارض دیررس و نحوه مدیریت آن از تیم درمان خود دریافت نکردهاند. این در حالی است که مشکلات تغذیهای یکی از مهمترین چالشهای این گروه از بیماران به شمار میرود.
تغییر در حس چشایی و بویایی از شایعترین پیامدهای درمان است و میتواند از چند هفته تا چند ماه ادامه داشته باشد. در برخی موارد، بهویژه در کودکانی که پرتودرمانی ناحیه سر و گردن یا پیوند مغز استخوان انجام دادهاند، این تغییرات حتی تا چند سال باقی میماند. مطالعات نشان میدهد حدود ۴۰ درصد از بهبودیافتگان، پنج سال پس از درمان همچنان از تغییرات چشایی شکایت دارند؛ بهویژه کودکانی که داروهایی مانند سیسپلاتین و دوکسوروبیسین دریافت کردهاند.
اختلال رشد و سوءتغذیه نیز از پیامدهای قابل توجه درمان سرطان در کودکان است. کاهش اشتها، تهوع و تغییر حس چشایی میتواند دریافت انرژی و ریزمغذیها را کاهش دهد. برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها نیز با اختلال در متابولیسم کلسیم و کاهش تراکم استخوان همراه هستند و ممکن است رشد قدی را کند کنند. بر همین اساس، پایش وزن و قد هر سه تا شش ماه در سالهای نخست پس از درمان توصیه میشود.
در مقابل، چاقی یا اضافهوزن نیز با شیوع ۲۰ تا ۴۰ درصد در میان بهبودیافتگان دیده میشود. افزایش اشتها ناشی از مصرف طولانیمدت کورتیکواستروئیدها، کاهش فعالیت بدنی در دوران درمان و تغییر ذائقه از عوامل مؤثر در این روند است.
کارشناسان تأکید میکنند توجه به این چالشها و ارائه آموزشهای منظم تغذیهای به خانوادهها میتواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی بازماندگان سرطان کودکان و کاهش عوارض دیررس داشته باشد.
