جابهجایی پارادایم حجاب در سیاست ایران؛ سوپرانقلابیها و آشوب حجاب؛ چه کسی فکرش را میکرد؟
اطلاعیه فوری: تداوم غیرحضوری شدن آموزش و دورکاری در تهران (۹ و ۱۰ آذرماه)
اینترنت سفید؛ از رانت سیاسی تا واکنشهای جهانی
هوای تهران تا دوشنبه آلوده است؛ کاهش محسوس دما در راه
وزیر علوم: حفظ معیشت و کرامت دانشگاهیان راهکار کاهش مهاجرت نخبگان
نامه فوری سازمان بازرسی برای تعیین تکلیف بیمه تکمیلی بازنشستگان تأمین اجتماعی
وزیر اقتصاد: کاهش کسری بودجه و تعیین تکلیف بانکهای ناتراز در دستور کار دولت
دیدار دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران با فرمانده ارتش پاکستان
سفر عراقچی به پاریس؛ هستهای، اسنپبک و تلاش برای نهایی کردن مبادله مهدیه اسفندیاری
روسهیدرو: تغییرات اقلیمی مرز نمیشناسد؛ آماده همکاری فناورانه با کشورهای بریکس
تحلیلها نشان میدهد کلیدواژه «حجاب» که طی چهار دهه بیشتر برای متهمسازی اصلاحطلبان به کار میرفت، امروز به دست جریانهای موسوم به سوپرانقلابی تبدیل به ابزار آشوب سیاسی علیه دولت شده است.
سخنان آقای باهنر، قالیباف و نمایندگانی که متوجه برنامه خطرناک این مجموعه شدهاند جملگی حکایت از آن دارد که تصمیم خود را درباره حجاب گرفتهاند.
در بخش نخست گفتیم که افلاطون ۲۴۰۰سال پیش ایده "فیلسوف – شاه" را بعنوان مطلوبترین شکل حکمرانی مطرح نمود.
هیچ کسی نمیتواند دلسوزتر از دکتر پزشکیان به سرمایه اجتماعی دولتش باشد، حتما نبود امثال دکتر ظریف یا دکتر طیبنیا در بدنه دولت باعث کاهش سرمایه اجتماعی دولت میشود؛ اما رییس جمهور بر مبنای جمیع جهاتی که میبیند، بین تصمیمهای مختلف و ارجحیت در انتخاب افراد اطرافش یک جمع بندی میکند. نهایتا شخصیت هر فرد یا هر کابینهای در این انتخابها تبلور پیدا میکند.
هنگامی عدالت برقرار میشود که هم قانون عادلانه باشد و هم بیطرفانه و کامل اجرا شود. از آنجا که عدالت رکن مهم هر نظام سیاسی است و اگر نقض شود باید واکنش نشان داد، در طول مدیریت روسای قبلی قوه قضاییه، موارد زیادی پیش میآمد که در نقد آنها بنویسم. خوشبختانه در مدیریت جدید موارد آن به نحوملموسی کمتر شده است. با این حال اخیرا مواردی را شاهدیم که باید نسبت به آن حساسیت نشان داد مبادا مسیر رسیدگیهای قضایی دچار انحرافات گذشته شود. انتظار میرود که ریاست محترم قوه هم به منطق کلی این نوشته توجه کنند و هم موارد ذکر شده را دستور رسیدگی صادر نمایند.
تاریخ تحولات اقتصادی جهان همواره شرایطی را ایجاد کرده است که به دو نوع نابرابری در سطح جهان دامن زده است. جهانسومیها و به تعبیری کشورهای درحالتوسعه با دو نوع نابرابری درونی و بیرونی زیست رنجآور داشتهاند. موج اعتراضات و نگرانیهایی که طی دهه اخیر در سراسر کشورها شاهد هستیم نشان میدهد که باوجود تمام پیشرفتها، چیزی در جامعه جهانی درستکار نمیکند. فارغ از تمرکز بر محرکهای مختلفی که مردم را به خیابانها میکشاند، ناامیدی عمیق از رفع نابرابریها یکی از دلایلی است که توسط متخصصان علوم اجتماعی و توسعه انسانی مطرح میشود.