وفاق/ حسین درآبادی: اگر بخواهیم بدون تعارف صحبت کنیم، بزرگ‌ترین چالش دولت پزشکیان در ماه‌های آینده چیست؟
اگر بخواهم بدون تعارف پاسخ بدهم، معتقدم بزرگ‌ترین چالش دولت در ماه‌های آینده، بازسازی اعتماد عمومی است؛ اما اعتماد عمومی از اقتصاد جدا نیست.
مردم زمانی به تصمیم‌های سخت اقتصادی اعتماد می‌کنند که احساس کنند تصمیم‌گیران واقعاً شرایط زندگی آنها را می‌بینند، بار مشکلات عادلانه توزیع می‌شود و در تصمیم‌گیری‌ها صدای مردم شنیده می‌شود.
با توجه به فشارهای اقتصادی، دولت برای اینکه اعتماد مردم فقط در حد شعار باقی نماند، باید چه تغییری در سیاست‌های خود ایجاد کند؟
برنامه دولت باید بر چند محور متمرکز باشد: ثبات اقتصادی، کاهش فشار بر معیشت مردم، اصلاح ناترازی‌ها، تقویت تولید و سرمایه‌گذاری، شفافیت در تصمیم‌گیری و گفت‌وگوی مستقیم با جامعه.
از نگاه من، دولت پزشکیان باید بیش از گذشته به زبان مردم و با مردم سخن بگوید؛ تصمیم‌ها را شفاف توضیح دهد و مردم را صرفاً مخاطب تصمیم‌ها نداند، بلکه آنها را شریک حل مسائل کشور بداند.
یکی از شعارهای اصلی دولت پزشکیان «وفاق» بوده است. امروز وفاق در عمل باید چه معنایی داشته باشد؟
در نهایت، دولت باید نشان دهد که وفاق فقط یک شعار سیاسی نیست؛ وفاق یعنی تقسیم عادلانه فرصت‌ها، شنیدن صدای منتقدان، استفاده از نیروهای کارآمد و قرار دادن منافع مردم در مرکز تصمیم‌گیری.
آیا اختلافات سیاسی در داخل کشور می‌تواند به سرمایه اجتماعی آسیب بزند؟
در حوزه سیاست داخلی، اختلاف‌نظر طبیعی است، اما نباید اجازه داد اختلاف سیاسی به فرسایش سرمایه اجتماعی تبدیل شود.
اگر قرار باشد اختلافات سیاسی به بی‌اعتمادی عمومی منجر شود، در نهایت هزینه آن را جامعه و کشور پرداخت می‌کند. بنابراین باید میان رقابت و اختلاف‌نظر سیاسی از یک سو و حفظ منافع و انسجام ملی از سوی دیگر تعادل ایجاد کرد.
یکی از نگرانی‌های جدی جامعه، احتمال تکرار تنش و درگیری نظامی است. دولت برای چنین شرایطی چه وظیفه‌ای دارد؟
در کنار اقتصاد، احتمال تکرار تنش و درگیری نظامی نیز یک واقعیت مهم است و دولت باید همزمان برای حفظ امنیت، افزایش تاب‌آوری اقتصادی و کاهش آسیب‌پذیری کشور آماده باشد.
اگر دوباره یک بحران امنیتی یا نظامی شکل بگیرد، مهم‌ترین اولویت اقتصادی دولت چه باید باشد؟
دولت باید بتواند در چنین شرایطی ثبات اقتصادی و معیشت مردم را حفظ کند. افزایش تاب‌آوری اقتصادی به این معناست که کشور در برابر شوک‌های بیرونی آسیب‌پذیری کمتری داشته باشد و فشار بحران مستقیماً به زندگی مردم منتقل نشود.
به همین دلیل، اصلاح ناترازی‌ها، تقویت تولید و سرمایه‌گذاری و ایجاد ثبات در اقتصاد باید جدی گرفته شود.
در چنین شرایطی، آیا جامعه ظرفیت تحمل یک شوک اقتصادی یا بحران دیگر را دارد؟
این دقیقاً همان جایی است که اعتماد عمومی اهمیت پیدا می‌کند. مردم زمانی تصمیم‌های سخت را می‌پذیرند که احساس کنند شرایط آنها دیده می‌شود، تصمیم‌ها شفاف توضیح داده می‌شوند و بار مشکلات به شکل عادلانه توزیع خواهد شد.
اگر بخواهید سه اولویت اصلی دولت پزشکیان برای سال آینده را مشخص کنید، چه مواردی را در صدر قرار می‌دهید؟
ثبات اقتصادی، کاهش فشار بر معیشت مردم و اصلاح ناترازی‌ها باید در کنار تقویت تولید و سرمایه‌گذاری، شفافیت در تصمیم‌گیری و گفت‌وگوی مستقیم با جامعه دنبال شود.
مهم‌ترین تغییری که دولت باید در رابطه خود با مردم ایجاد کند چیست؟
از نگاه من، دولت پزشکیان باید بیش از گذشته به زبان مردم و با مردم سخن بگوید. تصمیم‌ها را شفاف توضیح دهد و مردم را صرفاً مخاطب تصمیم‌ها نداند، بلکه آنها را شریک حل مسائل کشور بداند.
در نهایت، آیا می‌توان گفت اعتماد عمومی فقط یک مسئله اجتماعی است یا مستقیماً با اقتدار و توان دولت برای عبور از بحران‌ها ارتباط دارد؟
اگر اعتماد عمومی تقویت شود، دولت ظرفیت بیشتری برای اصلاح اقتصادی، مدیریت بحران‌های احتمالی و عبور از اختلافات سیاسی خواهد داشت. به همین دلیل، من اعتماد عمومی را سرمایه اقتدار ملی و شرط موفقیت دولت در سال پیش‌رو می‌دانم.
درباره مذاکرات و احتمال توافق پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، آیا دولت پزشکیان برای رسیدن به توافق ضرب‌الاجل مشخصی در نظر گرفته است؟
رئیس‌جمهور نگفته‌اند که برای توافق ضرب‌الاجل تعیین کرده‌ایم. برای دولت پزشکیان، زمان‌بندی انتخابات آمریکا معیار تصمیم‌گیری نیست؛ منافع ملی ایران معیار است. اگر توافقی عزت، امنیت و منافع کشور را تأمین کند، از مذاکره و توافق استقبال می‌کنیم؛ اما توافق به هر قیمت در دستور کار دولت نیست.
آیا در داخل دولت درباره نحوه مذاکره و سیاست خارجی اختلاف‌نظر وجود دارد؟
در سیاست‌های کلان، اختلاف جدی وجود ندارد. طبیعی است که درباره روش اجرا، سرعت تصمیم‌گیری و اولویت‌ها دیدگاه‌های متفاوتی وجود داشته باشد. مهم این است که اختلاف‌نظر به اختلاف در مسیر تبدیل نشود.
مسیر دولت روشن است: حل مسئله، کاهش فشار بر مردم، کارآمدی و بازسازی اعتماد عمومی.
رابطه دولت و مجلس در ماه‌های آینده چگونه خواهد بود؟ آیا احتمال استیضاح برخی وزرا می‌تواند به یک چالش جدی برای دولت تبدیل شود؟
دولت و مجلس باید مکمل یکدیگر باشند، نه رقیب یکدیگر. نقد و نظارت حق مجلس است، اما استیضاح نباید به ابزار تسویه‌حساب سیاسی تبدیل شود.
درباره کابینه نیز معیار پزشکیان روشن است: کارآمدی. هر مدیری که نتواند در مسیر حل مسائل کشور موفق باشد، باید اصلاح یا جایگزین شود؛ تصمیمی که باید بر اساس عملکرد و منافع ملی باشد.
آیا ممکن است در یک سال آینده شاهد تغییرات جدی در کابینه باشیم؟
سال آینده باید سال «دولت حل مسئله» باشد. مردم از دولت نتیجه می‌خواهند، نه صرفاً تغییرات سیاسی.
استفاده از نیروهای کارآمد، اصلاح مدیریت، مقابله با ناترازی‌ها، تقویت اقتصاد و بازسازی سرمایه اجتماعی، اولویت‌های دولت خواهد بود.
اگر تغییری در ترکیب دولت رخ دهد، باید برای افزایش کارآمدی باشد، نه تغییر برای تغییر.
یکی از مهم‌ترین شعارهای دولت پزشکیان «وفاق» بوده است. اما منتقدان می‌گویند وفاق نباید به معنای توافق چند جریان سیاسی درون قدرت باشد. تعریف دولت از وفاق چیست؟
وفاق در نگاه پزشکیان، توافق چند جریان سیاسی با یکدیگر نیست؛ وفاق با مردم است.
منتقد، موافق و حتی کسانی که با بخشی از سیاست‌های دولت مخالف‌اند، بخشی از جامعه ایران هستند و باید شنیده شوند. ایران برای همه ایرانیان است.
وفاق یعنی اختلاف نظر را به رسمیت بشناسیم، اما اجازه ندهیم اختلافات، منافع ملی و اداره کشور را متوقف کند.
وفاق، حذف اختلاف نیست؛ تبدیل اختلاف به گفت‌وگو و همکاری برای ایران است.
