به گزارش وفاق ملی، سیدرضا صالحیامیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، ثبت جهانی مجموعه «قلعه الموت و استحکامات وابسته» را نقطه عطفی در معرفی میراث تمدنی ایران دانست و گفت این مجموعه پس از ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو، از یک تصویر منطقهای و استانی به روایتی جهانی تبدیل شده است.
سه گام برای صیانت و معرفی میراث تمدنی
صالحیامیری با تشریح راهبرد وزارت میراث فرهنگی در حوزه حفاظت از آثار تاریخی، اظهار کرد: نخستین گام، شناخت ارزش تمدنی آثار است؛ آثاری که به گفته او همانند «مخازن طلا» برای کشور اهمیت دارند. وی افزود مرحله دوم شامل شناسایی، صیانت، مرمت و ثبت ملی آثار و مرحله سوم نیز معرفی این گنجینهها به جهان از طریق ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو است.
الموت باید با پیشینه تاریخی خود معرفی شود
وزیر میراث فرهنگی با اشاره به قدمت حدود هزار ساله مجموعه الموت گفت روایت این اثر باید متناسب با پیشینه تاریخی آن، شخصیت حسن صباح، هفت قلعه تاریخی، معماری منحصربهفرد و ویژگیهای استحکامات آن بازخوانی و به جهانیان معرفی شود.
وی افزود پرونده ثبت جهانی الموت حاصل بیش از ۲۰ سال مطالعات تخصصی بوده و به شکلی در یونسکو ارائه شد که بدون هیچگونه ایرادی به ثبت رسید.
میراث فرهنگی؛ پیوند گذشته و آینده
صالحیامیری با تأکید بر نقش آثار تاریخی در تقویت هویت ملی اظهار کرد تمدن، نماد استمرار حیات و هویت یک ملت در بستر تاریخ است و میراث فرهنگی میتواند زمینهساز امید، نشاط و پیوند گذشته با آینده باشد.
به گفته وی، در دل این تمدنها تاریخ، فرهنگ، هنر و هویت ایرانی نهفته است و حفاظت از این آثار، انتقال یک امانت ارزشمند به نسلهای آینده محسوب میشود.
ایران با ۳۰ اثر در فهرست جهانی یونسکو
وزیر میراث فرهنگی با اشاره به جایگاه ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو گفت تاکنون ۳۰ اثر ایران در این فهرست ثبت شده و ۵۸ اثر دیگر نیز در فهرست موقت قرار دارد.
وی افزود ایران با برخورداری از تمدنی کهن، فرهنگی غنی و پیشینه تاریخی ارزشمند، از جایگاه ممتازی در میان کشورهای دارای آثار ثبتشده جهانی برخوردار است.
«قلعه الموت و استحکامات وابسته» سیامین اثر جهانی ایران
کمیته میراث جهانی یونسکو در چهلوهشتمین اجلاس خود که در بوسان کره جنوبی برگزار شد، با ثبت پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» به عنوان سیامین اثر میراث فرهنگی ملموس ایران موافقت کرد.
این پرونده شامل هفت قلعه تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان است که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی رشتهکوه البرز قرار دارند.
این مجموعه که در سدههای یازدهم تا سیزدهم میلادی شکل گرفته، به دلیل معماری دفاعی، مدیریت منابع آب، موقعیت راهبردی و نقش علمی خود در تاریخ ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است و نام اندیشمندانی همچون خواجه نصیرالدین طوسی نیز با آن پیوند خورده است.
