به گزارش وفاق ملی، تغییرات شناختی و بروز «مه مغزی» یکی از عوارض شایع شیمیدرمانی است که بخش قابل توجهی از بیماران سرطانی را تحت تأثیر قرار میدهد.
شیوع مه مغزی در بیماران شیمیدرمانی
تغییرات شناختی ناشی از شیمیدرمانی تا ۸۰ درصد بیماران را درگیر میکند.
این وضعیت که بهعنوان مه مغزی شناخته میشود، باعث اختلال در تمرکز، فراموشی و دشواری در انجام کارهای روزمره میشود.
بررسی یک کارآزمایی بالینی جدید
یک کارآزمایی بالینی فاز دو نشان داده است که ورزش و ایبوپروفن با دوز پایین ممکن است به کاهش این علائم کمک کند.
نتایج این مطالعه در مجله علمی CANCER منتشر شده و توجه پژوهشگران را جلب کرده است.
نقش ورزش و داروهای ضدالتهابی
پژوهشگران میگویند ورزش و داروهای ضدالتهابی پیشتر نیز با بهبود عملکرد مغز در بیماریهای دیگر مرتبط بودهاند.
در این مطالعه، کاهش التهاب بهعنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد شناختی مطرح شده است.
روش انجام مطالعه روی بیماران
در این تحقیق، ۸۶ بیمار شیمیدرمانی به مدت ۶ هفته در چهار گروه مختلف بررسی شدند.
این گروهها شامل ورزش همراه با ایبوپروفن، ورزش با دارونما، ایبوپروفن تنها و دارونما بهتنهایی بودند.
برنامه ورزشی EXCAP شامل پیادهروی سبک و تمرینات مقاومتی بود که بهتدریج شدت آن افزایش یافت.
نتایج مهم تحقیق
یافتهها نشان داد بیمارانی که فقط ورزش انجام دادند، تمرکز بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند.
همچنین مصرف ایبوپروفن نیز در برخی شاخصها به بهبود وضعیت کمک کرده است.
گروههای ورزشی، با یا بدون ایبوپروفن، از نظر اطرافیان عملکرد شناختی بهتری داشتند.
با این حال، مصرف صرف ایبوپروفن در حافظه کوتاهمدت کلامی پیشرفت قابل توجهی نشان نداد.
جمعبندی و تفسیر علمی
پژوهشگران تأکید میکنند ورزش نقش مهمتری در بهبود عملکرد مغز در دوران شیمیدرمانی دارد.
در مقابل، اثر ایبوپروفن هنوز نیازمند بررسیهای بیشتر علمی است.
دکتر میشل جانلسینز، نویسنده اصلی مطالعه، اعلام کرده است که نتایج فعلی امیدوارکننده بوده و تأثیر ورزش در بهبود وضعیت بیماران قابل توجه است.
توصیه مهم به بیماران
پژوهشگران تأکید میکنند بیماران قبل از شروع ورزش یا مصرف ایبوپروفن باید حتماً با پزشک خود مشورت کنند.
این اقدام برای اطمینان از ایمن بودن روش درمانی در شرایط فردی بیماران ضروری است.
